Skip to main content
Locatie icoon Onze hoofdlocatie Middelweg 402, Zwolle Zie meer locatiesPijltje rechts
Email icoon Mail ons info@fysiopluszwolle.nl Stuur ons een berichtPijltje rechts
Telefoon icoon Bel ons 038-453 55 03 Of kies een andere locatiePijltje rechts
Uw email is succesvol verzonden!

Chronische pijn/vermoeidheid

De kunst van gezond zijn. Je hebt klachten en gaat naar de fysiotherapeut. Na een gedegen intake en onderzoek bij FysioPlus Zwolle, blijkt dat er naast de fysieke klachten ook vermoeidheid meespeelt en dat je op ziet tegen je werk of andere taken. Om dan een goede invulling aan je hulpvraag te geven, kan het interessant zijn om eens verder te kijken dan alleen het fysieke. Hieronder is een patiëntenverhaal van Esther die terecht kwam bij Ciran Zwolle.

Misschien ken je het wel, je wordt niet uitgerust wakker, ziet op tegen de nieuwe dag. Je blijft maar last houden van je klacht, ondanks de beste zorg bij je therapeut.

Je verzuimt van je werk, je hebt het gevoel dat er niet geluisterd wordt naar je. Je hebt pijn in je gewrichten, die niet wil veranderen. Je wordt er moe van!

Maar waar moet ik met deze klacht naar toe? Wie kan mij daadwerkelijk helpen?

Ik kies ervoor om er nu iets aan te doen, maar ook voor de toekomst. Ik wil weer perspectief zien.

Misschien kan Ciran Zwolle u helpen om al deze vragen te beantwoorden.

En wat fijn is om te weten, er zijn veel mensen die met deze klachten rondlopen. Hieronder staat een patiënt ervaring opgetekend.

 

Verhaal van Esther;

Esther is een mooie, slimme, vrolijke vrouw. Leuke baan in de marketing en communicatiewaar velen van dromen. Zorgen dat er een website komt en die onderhouden, rapporten en brochures maken. Het leukste is het organiseren van evenementen met alles erop en eraan. Esther straalt. Ze heeft een hoog tempo van vertellen en doen.

Toch is Esther nog niet zo lang geleden gevloerd door een burn-out. Ze vond het echt helemaal niks voor haar, ze vond dat ze alles wel aan moest kunnen. “Ik weet ook best wel hoe ik met mijn leven om moet gaan. Ik heb veel gelezen en ook voor mijn werk heel veel cursussen gehad. Van NLP, leidinggeven tot coaching. Dus de theorie ken ik allemaal wel. Maar het punt is dat je het bij jezelf toch minder scherp ziet. Door al die kennis ben ik heel lang blijven proberen om het zelf te doen. Zo bleef ik mezelf voor de gek houden”.

“Maar ondertussen merkte ik tijdens het werk, waar het natuurlijk altijd druk is, dat ik mensen steeds meer begon af te snauwen. Ik kon totaal niet meer relativeren en nam alles persoonlijk op. Ondertussen voelde ik de spanning in mijn hoofd, nek en schouders. Maar ik ging toch maar door. Tot het niet meer ging. Op een gegeven moment na een drukke periode voor een stressvol evenement barstte ik in tranen uit en kon niet meer stoppen. Ik ben toen naar de directie gegaan en ben een paar dagen thuis gebleven. Maar ja, na twee dagen kwam het advies om toch weer wat te proberen. Een paar uurtjes per dag en gewoon rustig aan. Dat was natuurlijk eigenlijk een heel goed advies, want alleen thuis op de bank is ook niks. Maar Esther, als je die vertelt dat ze 4 uurtjes rustig moet komen werken, dan komt ze ook en gaat volle bak aan de slag; en maakt die 4 uurtjes vol met werk van 8 uur. Ik wilde me blijven bewijzen, het bedrijf niet in de steek laten. Ik voelde me ook schuldig dat er zoveel bleef liggen. Ik was uitgeput, maar ik, ik kan toch de hele wereld aan. Moe zijn, gaat wel weer over.”

Zo bleef ze ondanks de goede intenties van de arbodienst en het bedrijf met arbeid therapeutische werken roofbouw op zichzelf plegen. “Ik bleef mezelf voor de gek houden. Pas toen de huisarts na onderzoek vertelde dat ik verspannen was, moest ik het wel geloven. Dat vond ik niet leuk. Ik heb echt eerst een weekend op de bank zitten huilen dat ik overspannen was. Ik voelde het echt als een persoonlijk falen.”

Toch probeerde Esther nog steeds om er zelf uit te komen. Ze nam meer momenten van rust. Tijd om te mediteren. Met kerstmis nam ze ook een extra week vrij om tot rust te komen. Het leek toen inderdaad wat beter te gaan. Ze vertelt dat ze wat minder negatieve gedachten had. Maar de opleving was van korte duur.

“Iedere dag had ik wel van die negatieve gedachten die met mijn dood te maken hadden. Niet dat ik het zou doen, maar o van: als het me nu zou overkomen, zou ik het wel bast vinden. Ik zag mijn vrienden ook steeds minder. Het was ook raar. Als ik ze sprak, hoorde ik wel hun woorden, maar ze raakten me niet. Het leek wel of ze geen Nederlands spraken. Dat maakte het ontmoeten van de vrienden heel vermoeiend en dat ging ik dus steeds minder doen.” Voor Esther har gevoel had ze alles gedaan wat ze kon, wat ze moest doen, theoretisch, om uit de overspannenheid te komen. Toch lukte het niet.”

Een vriendin drong tot haar door. Ga nou eens een keer bij Ciran kijken. Na een oriëntatie via de website begreep ze dat dit voor haar de laatste strohalm was. Ze is het snel gaan regelen en kreeg na de intakefase ook een indicatiestelling.

“In het begin kreeg ik heel veel theorie. Dat vond ik heel lastig, want met en burn-out kun je je slecht concentreren. Ik zat daar dan vooral te sponzen. Ik kreeg ook een heel programma om te sporten. Ik ben nooit een sporter geweest, maar het is natuurlijk wel goed. En zo moest ik natuurlijk wel. Maar ik was wel bang, want ik heb ooit eerder een whiplash gehad en nu had ik weer zo’n pijn in mijn nek. Het was dus goed dat de fysiotherapeuten daar heel goed naar keken en ik een programma kreeg wat daarbij paste en mijn conditie goed opbouwde. Oefeningen waren juist gericht op rustig aan de aanspanningsspieren opbouwen.”

“Na een paar weken merkte ik dat ik nog wel moe was, maar dat het uitgeputte er langzaam vanaf ging. Ik werd weer wat vrolijker en vond het fijn dat er bij Ciran lotgenoten waren. Ik was echt niet de enige. Ik vond het bijzonder om te ontdekken dat er oorzaken bij iedereen anders waren, maar de uitingen van de problemen bij iedereen hetzelfde. Iedereen had pijn en was moe en worstelde in zichzelf. Niet alles van wat er bij Ciran werd aangedragen, kon ik wat mee. Maar veel wel. Ik kon eruit halen wat voor mij van toepassing was, wat voor mij werkte.”

“Bij Ciran moest ik wel. Dat is het verschil tussen het allemaal wel weten en het ook gaan doen. Er is ook behoorlijk wat huiswerk te maken en als ik het niet gedaan had, werd ik daar op aangesproken. En dat zag je ook bij de anderen. Daardoor ging je het toch doen en achteraf bleek het toch nodig.”

Het grote verschil merkt Esther nu in de reactie die ze van haar vrienden krijgt. Ze geven aan dat ze weer straalt. “Ik spreek ook weer Nederlands”, lacht ze. Ook zorgt ze nu beter voor zichzelf. “Wat er ook gebeurt, ik kook iedere dag voor mezelf. Vroeger was dat het eerste dat ik oversloeg. Dat doe ik nu net meer. Het is veel te belangrijk om goed voor jezelf te zorgen.”

Wat ze mensen als advies wil meegeven: “Signaleer bij jezelf op tijd stress, manage je eigen verwachtingen. Vaak moet je van jezelf veel meer presteren dan anderen van je verwachten. Wees dus wat milder naar jezelf. En laat het niet zo hoog oplopen”

Burn-out komt heel veel voor. Esther kan heel goed verwoorden waar je op moet letten wanneer een burn-out dreigt.

·         Je kunt niet meer relativeren

·          Je bent op alles en iedereen boos

·          Slecht slapen

·          Continu malen in je hoofd

·          Uitgeputheid

·          Pijn die je zelf misschien niet kunt verklaren

·          Je krijgt steeds minder zin om mensen te zien

·          Stoppen met eten, maar misschien geldt dat niet voor iedereen.


W Wilt u meer informatie over wat Ciran Zwolle voor u kan betekenen? Bel gerust:  038 763 0919





FysioPlus Zwolle en Ciran Zwolle
Ciran Zwolle medewerkers en locatie